Kadare
Un climat de folie: drie miniromans van Ismail Kadare, geschreven tussen 1964 en 2004. Interview met de Albanese nobelprijskandidaat en winnaar van de man booker international prize 2005: Les fantômes de l'Albanie.
over kunst, literatuur & andere rariteiten
Un climat de folie: drie miniromans van Ismail Kadare, geschreven tussen 1964 en 2004. Interview met de Albanese nobelprijskandidaat en winnaar van de man booker international prize 2005: Les fantômes de l'Albanie.
The Economist bekijkt de Franse rentrée littéraire en stel vast dat er niet veel meer over blijft van de "great French novel". Bleak chic.
Vorige week was het Fall Fiction Week bij Slate: extra aandacht voor boeken met enkele opmerkelijke bijdragen: Christopher Hitchens over Darkness at Noon. De onkunde van Coetzee en een open brief waarin de Booker-jury gevraagd wordt Zadie Smith van de shortlist te schrappen.
Een kikkerlandje met een kikkertaal. Reportage van Ewoud Sanders: Wie is trots op het Nederlands?
Tot vorig seizoen mocht er ook in de vooravond al eens een interessant programma op de Nederlandse buis komen. Dat lijkt nu verleden tijd: R.A.M. is verhuisd naar elven. Arnon Grunberg gaat vanavond op zoek naar hoge kijkcijfers. Interview: Programma zoekt publiek.
Kabouter Buttplug, de Santaclaus van Paul Mc Carthy mag dan toch een tijdje in Nederland verblijven, niet tussen het gewone volk, wel op de binnenplaats van Boijmans van Beuningen. Over de wereld van Mc Carthy: Amerikaanse driften.
Vorige week had het Theaterfestival plaats in Amsterdam, de week daarvoor in Brussel. Knack-redacteur (een theaterleek) Stijn Tormans ging kijken: Theatermensen zijn ernstige mensen.
De Jerwood Applied Arts Prize zal dit jaar naar een "metaalbewerker" gaan. Germaine Greer over kunst met staal: Precious metal.
Nederlandse querulanten. Afshin Ellian. Een Iraanse vluchteling die, vooral sinds de komst en het vertrek van Pim, in Nederland een heilige oorlog voert tegen alles wat naar verdraagzaamheid en tolerantie ruikt. Zijn tien geboden: Ontsnap door niet te zwijgen.
De liberale agenda wordt de laatste jaren voornamelijk bepaald door ongeleide projectielen (De Gucht, zou die door de CD&V betaald worden om de VLD naar de knoppen te helpen?), rechtse querulanten (Coveliers, De Decker en Bouckaert, idem maar dan door het Blok?) en great lovers (proficiat Patrick!), en daarbij kijken we nog niet naar Nederland. Je zou haast uit het oog verliezen dat er ook verlichte liberalen zijn. Dirk Verhofstadt keek naar New Orleans: Het gevaar van een gebrek aan staat.
Jan De Cock is de tweede Belgische kunstenaar die in de Londense Tate Modern tentoonstelt. Denkmal 53: een collectie houten sculpturen en installaties in en rond de gigantische elektriciteitsfabriek. De Standaard: Jan De Cock bouwt zijn eigen Tate.
Jan Kuitenbrouwer, d'habitude taalwatcher, haalt uit naar John de Mol: Tien mensen aan het kruis, tot er nog één over is. Dat zend ik dan uit en word nóg rijker.
Op 4 september 2004 overleed Bram Vermeulen.
Vanavond op Nederland3 Ik ben niet echt dood moet je weten.
Interview met zijn levensgezellin Shireen Stroker: Een doodgewone man.
Twee keer Ian Buruma.
In gesprek met Piet Piryns en Hubert van Humbeeck over de toekomst van China: Zwijgen en rijk worden, dat is de regel.
In de Newyorker over Noord-Korea: Kimworld.
1 september: terug naar school. De Standaard der Letteren gaat op zoek bij leerkrachten en enkele betrokkenen naar leeslijsten op de middelbare school.
Op 31 augustus 1980 werd in Polen de vakbond Solidarnosc opgericht. Een onafhankelijke vakbond achter het ijzeren gordijn: een ongelooflijke gebeurtenis. Zo ongelooflijk dat Westerse vakbondsvijanden, de paus, Reagan en Leo Tindemans op kop, prompt hun steun betuigden aan Solidarnosc. Vijfentwintig jaar later is de situatie van de gewone man er niet beter op geworden. K.S.Karol, sinds eeuwen communistenwatcher bij de Nouvel Obs: Les vieux démons.