Overal om ons heen: spannende boeken. Zo ook in de Standaard der Letteren: een interview met Rinus Ferdinandusse. Ik hoor het hem zeggen: "11 september is een Sriller."

Plus: vier uitgeverijredacteuren over srillerschrijvers in spe.

The New Yorker stelt deze week de familie centraal, met verhalen van Mark Leyner (Pinochle), Charles D'Ambrosio (Documents), Jeanette Winterson (Mother from heaven), Richard Ford (A father and a bicycle) en Jonathan Letham (Alone at the movies). Leeskamer voor de rest van de avond gesloten wegens lezen.

De niet geheel onbekende Nederlandse auteur Harry Mulisch is niet alleen Ajax, hij promoveert vanavond ook nog eens in de filosofie en - wonder boven wonder - hij twijfelt. Mathijs van Boxsel gaf de filosoof eerder al een plaats in zijn Encyclopedie van de Domheid. Als toetje nog een mooie column van Ronald Plasterk: Mulisch doet weer moeilijk.

Vorige maand werd hij in Cannes gevierd, Jacques Tati (1908-1982). De man heeft niet meer dan zes films gemaakt, alle zes onvergetelijke pareltjes van humor. Zijn wereld wordt nu wonderlijk ge-re-animeerd op de Flash-site Tativille.

De bezigheden van Catherine Millet - die van het seksuele leven - zijn nu ook in het Engels vertaald. Colette-biografe Judith Thurman las het boek en ook zij vond het maar vervelend. Doing it in the road.

Brian Whitaker van de Guardian zocht op het web naar informatie over kolonel Khadafi, althans zo schrijven wij het meestal. Hij vond drie andere schrijfwijzen en zou de naam nog het liefst als Qadhdaafiy spellen. Over de spelling van Arabische namen in ons alfabet: Lost in translation.

etc

Mia Doornaert Chirac recupereert deel van FN-kiezers.

Pieter Kottman Fransen wenden zich af van cohabitation.

Jean-Marie Colombani Le défi.

Robert Schneider La toute puissance de Chirac.

Andreas Whittam Smith The French left were let down by their leader

Boekenliefhebber en auteur Richard Rayner beschrijft in de NYT één van de weinige successen van de internethandel, die van het tweedehandsboek. An actual internet success story.

Gisteren overleed de auteur Adriaan Morriën (NRC). Zijn tien geboden: Ik vier mijn feest in stilte.

Sylvio Berlusconi, minister-president van Italië of ordinaire schurk? Hij slaagde erin Michele Santoro, de Jeremy Paxman (zeg maar de Walter Zinzen?) van het scherm te verwijderen. Robert Fisk, die aan het laatste programma van Santoro meewerkte, buigt zich over het gevaar Berlusconi. [Meer...]

PS Voor de vergeters: Berlusconis is de vriend van PJ Balkenende en Stefaan - casual ampersand - De Clerck (zie W. Martens over Balkenende Hij herinnerde daarbij aan het verzet tegen de opname van Forza Italia in de EVP, en zei dat ondertussen is gebleken dat die houding fout was... in Balkenende woont in Kortrijk)

Joe Klein op reis in Europa (zie 29/5), tweede halte: Italië. Hij ontmoet er Berlusconi a medieval thowback to a time when rich men could buy power? Or the shape of things to come? The Prince.

Frank Westerman bezocht Peredelkino, de schrijverskolonie bij Moskou waar Paustovskij, Babel, Pasternak etc een datsja hadden. Hij zag er hoe kapitalistisch realisme de plaats van socialistisch realisme inneemt: kaprealism. [Meer...]

Van Westerman verscheen begin dit jaar Ingenieurs van de ziel over Russische schrijvers in het Stalin-tijdperk.

En - helaas - in hetzelfde hoofdstuk twee bijdragen in het zeer degelijke UitPers:

Freddy de Pauw Flirten met Le Pen.

Jan-Pieter Everaerts At my service: Fortuyn & de media.

Zondag eerste ronde van de Franse parlementsverkiezingen, en ook daar: rechtsomkeer. Zo stelt Le Monde vast dat de wijnboeren van de Elzas tot de Bourgogne, van de Beaujolais tot de Languedoc massaal voor Le Pen kiezen. Santé. [Meer...]

Provocerende potten van Grayson Perry in het Stedelijk Amsterdam. Guerrilla tactics: klassiek ogende vazen, gedecoreerd met geweld- en sekstaferelen. Recensie in de NRC Perry drijft venijnige spot met burgerij [Meer...] Op de website van Perry: nog meer...

Koningshuizen komen hier evenmin ter sprake, tenzij het om de republikeinse beweging van wijlen Martin van Amerongen of idem Johan Anthierens gaat. Maar helaas, ook hier een uitzondering vandaag. Het zilveren jubileum van Queen Elizabeth, in 1977 met de nodige luister gevierd door Johnny Rotten & Co. Destroy: the Sex Pistols, 1977.

De regelmatige lezer van deze rubriek weet het: geen barbaarse bezigheden als voetbal in De Leeskamer. Toch maken wij graag een uitzondering voor de reportage van Blake Morrison over de Engelse fooligans: Painting Tokyo Red and White.

Als inleiding op het cultuurdebat van Kleurrijk Vlaanderen schreef Rudi Laermans een studie over cultuurbeleid in een veranderende maatschappelijke context. Hij wijst o.m. op de opmars van de omnivoor of veelproever, die vrolijk vlindert tussen hoge en lage cultuur. ,,Een smaakomslag die nog verder evolueert, met onvoorspelbare gevolgen voor de publieksdeelname". [Meer...]

Gisteren overleed Jacques Fauvet, van 1969 tot 1982 directeur van Le Monde. In een obituarium noemt de krant hem l'homme qui a ouvert "Le Monde" sur la société. Huidig directeur Jean-Marie Colombani herdenkt hem als le journaliste, tout simplement.

etc

Paul Goossens over de conservatieve revival in Europa Het begin van de restauratie.

Elsbeth Etty ziet in die revival deels een debat over de vraag of de normen, ontleend aan de bevrijdingsstrijd tegen het nazidom, hun gelding behouden hebben. Tegen het vergeten.

Henk Spaan wil niet voor de Volkskrant gaan werken Collega Broertjes.