Nieuw e-zine Fifteen. Elke vijftiende van de maand nieuws over cultuur, internet en de raakvlakken tussen beide. Vlag die perfect de lading van het mooi vormgegeven eerste nummer dekt. Bv. een interview met Eva Cardon, winnares van de .culture 2001 prijs, en een stuk over de Pfadfinderei.

In Saoedi-Arabië zullen ze het niet geweten hebben, maar de grote V-dag is weer eens voorbij. Wij doen daar niet aan mee. Wij kochten dus geen negen teddybeertjes en u zult ons ook hier niet aangetroffen hebben. Maar de day after mag er wel een gedichtje van af: Aan Rika van Piet Paaltjens.

Nog tot 19 april in het Royal Academy of Arts Londen Paris Capital of the Arts 1900-1968. De beeldende kunsten en de tijdsgeest in het eerste driekwart van vorige eeuw in Parijs. Geluidsfragmenten en meer op de BBC Radio3-site (met onze dada: Memories of 68).

Filosofie Magazine bezocht met cultuurfilosoof Erik Oger de controversiële tentoonstelling van geprepareerde lichamen Körperwelten (nog tot en met 24 februari in Anderlecht): De echte originaliteit van Körperwelten ligt in het feit dat het ‘toch primair een commerciële bedoening’ is [Meer...]

De Nederlandse politiek bleef, in tegenstelling tot de Vlaamse, tot voor kort gespaard van populisme. Boer Koekoek en Hans Janmaat waren schertsfiguren en werden ook als zodanig door de media benaderd. Leefbaar Nederland en ex-lijsttrekker Pim Fortuyn, sinds zaterdag de grote vriend van De Winter, lijken nu wel massale aanhang te krijgen. Enkele nuttige links.

Verhelderend Vrij Nederland-Profiel van de querulant Fortuyn, toen hij kandideerde voor het lijsttrekkersschap: Onder Professoren (merkwaardig genoeg op de site van de partij).

Het bewuste Fortuyn-interview in De Volkskrant van 9 februari: Grens dicht voor Islamiet.

Portret van Jan Nagel, ex-journalist (de Rooie Haan -jaren 70- vonden wij formidabel, zou de BRT ooit zoiets aandurven, vroegen wij ons af), ex-nieuw-linkser en querulant: De Raspoetin van het Gooi.

Twee beschouwingen over de affaire: Henk Hofland: Democratie als entertainment. Abdelkader Benali Politicus worden is een makkie.

Ten slotte: NRC-dossier Leefbaar Nederland.

Op 15 maart 1972 overleed Giangiacomo Feltrinelli, 46 jaar, aan de verwondingen opgelopen bij de ontploffing van een bom die hij aan het plaatsen was aan een hoogspanningsmast in de buurt van Milaan. Feltrinelli, zoon van een schatrijke aannemersfamilie, vriend van Fidel Castro, leider van de grote linkse uitgeverij Feltrinelli, wou een revolutionaire daad stellen. Zijn zoon Carlo schreef een biografie: Senior Service, A Story of Riches, Revolution and Violent Death. Een fragment uit het boek en een beschouwing van uitgever Neil Belton over terrorism and terrible times.

Eens iets anders dan al die andere eerste keren (zoals hier, hier en daar). Ger Groot over De Eerste Keer.

Genoeg musea voor deze week. Villa Bruinzicht deel twee: Kasteel van Portugal.

Vandaag opende, in het Amsterdamse Van Goghmuseum, de tentoonstelling Van Gogh/Gauguin. Over de vriendschap tussen Vincent van Gogh en Paul Gauguin. Bij de goed gedocumenteerde tentoonstellingssite (vangoghgauguin.com) hoort een mooie presentatie (die, belachelijk, experience heet). Bas Heijne over de relatie tussen de grootmeesters: Wederzijdse verleiding.

Grote Andy Warhol-retrospectieve in het Tate Modern Londen. Met -zoals gewoonlijk bij Tate- veel informatie op de website, deze keer zonder veel illustraties. Opmerkelijk: de Warholiser, waar je jezelf gedurende 15 minuten op Warhol-wijze kan portretteren. Mediasponsor The Guardian heeft dan weer, naast een zeer uitgebreid Warholdossier, een Famous for 15 kilobytes en een reeks My 15 minutes with Andy, met o.a. Marianne Faithful.

En nu, op naar Villa Bruinzicht Tot morgen!

Voor ons is Hanta één van de onvergetelijke figuren uit de literatuur. De man zit al vijfendertig jaar in het oud papier, hij maakt het klaar voor hergebruik, eerst onder Hitler, dan onder Stalin. Hij ontmoet ook de oude denkers in zijn kelder en hij redt ze van de papierdood... In Al te luide eenzaamheid (de titel alleen al!) vertelt hij zijn verhaal. Het is één van de meesterwerken van de Tsjech Bohumil Hrabal, die in 1997 om het leven kwam toen hij uit het raam van zijn hospitaalkamer viel (het had in zijn romans kunnen gebeuren). Hrabal is Tsjechië, Hrabal is Praag. Lex Veldhoen trok zijn spoor na: Een gedenkplaat op pishoogte.

Er wordt gezegd dat men de mens aan zijn associaties kent. Wij, van de Leeskamer, hebben iets met bergen. Bij landbouw denken we bijvoorbeeld spontaan aan boterbergen, het begrip Amerikaanse Pornografie doet dan weer gigantische siliconebergen in onze geest opdoemen. Bij PBS denken ze, ook niet gek, bij dat laatste thema aan big business. In het zeer uitgebreide dossier American Porn leren we bijvoorbeeld dat onder anderen de Hilton hotels en AT&T er grof geld aan verdienen. Laat de waarschuwing: sections of this site contain explicit descriptions of sexual acts... u niet afschrikken!

En dàt is nu eens echt goed nieuws: de -spijtig genoeg eenmalige- reünie van onze ultieme rockfavorieten Talking Heads!

De Citigroup Photography Prize -voor het eerst uitgereikt in 1997- wil zo'n beetje de Turner Prize voor de fotografie zijn (met Madonna en al?). Vorig weekend werden de vijf genomineerden bekendgemaakt. Portret van de vijf en gallerij in The Guardian: Snap happy. Vooral het werk van Roger Ballen en dat van de Finse Elina Brotherus springen in het oog.

De Poëziekrant, sinds jaren het enige en zeer degelijke Nederlandstalige poëzieblad, uitgegeven door het financieel veelgeplaagde Poëziecentrum te Gent, heeft er sinds vorige week een collega bij. Volgens de NRC overtuigt Awater echter niet. Tijd om eens met de makers van het origineel te gaan praten, Gerrit?

De Landelijke Gedichtendag (31 januari) had dus -en dat was de bedoeling- een hoog smartlappengehalte. Zo gaf de NRC negen dichters de opdracht een levenslied te schrijven (mooi, bijvoorbeeld, Smartlap van Remco Campert). Criticus Yves T'Sjoen ziet in die benadering een nieuw teken van geringschatting van de poëzie. [Meer...]

En nu het betere werk. Mode- en glamourfotograaf Mario Testino in the National Portrait Gallery. Zie ook slideshows bij Vogue en Mario Testino.com. The Guardian: it's nonsense to claim that he has some special vision, or even a consistent, distinctive style. [Meer...]

Tijd voor iets zinnigers: het Nieuw Republikeins Genootschap... Maar met ploerten als Fortuyn en De Winter als president van de Nederlandse Republiek en de Vlaamse Gouw zou het natuurlijk ook wat zijn...

Toegegeven, die Máxima is een vlotte meid en een prima actrice, ze spreekt verbazend goed Nederlands (Mathilde moest zich schamen), die kus leek ook wel iet of wat op een echte kus (Filip & Mathilde moesten zich schamen) en die Nederlanders hebben groot gelijk dat ze er een feestje van maakten (gelukkig werd de amsterdamse traditie in eer gehouden). Maar toch...